Gentse telling dakloosheid

Gentse telling dakloosheid

Telling legt bloot: liefst vierhonderd Gentse kinderen hebben geen thuis

Gent telt 1.472 volwassen daklozen, onder wie 401 kinderen jonger dan achttien jaar die geen eigen woning hebben. Tientallen dakloze kinderen slapen in Gent in open lucht of in een geïmproviseerde constructie zoals een zelf in elkaar getimmerde barak. 

(Bron: De Gentenaar)

Het aantal daklozen in Gent was lange tijd een blinde vlek. Tot nu. 37 Gentse organisaties werkten mee aan de eerste grootschalige, wetenschappelijk verantwoorde telling. Die gebeurde in oktober 2020 onder toezicht van de KULeuven en op vraag van de Koning Boudewijnstichting. “Het is goed dat het onzichtbare voor een deel zichtbaar is gemaakt”, aldus schepen van Amoedebestrijding Rudy Coddens (S.PA), “want meten is weten. Maar het blijven cijfers die een mens naar de keel grijpen.” 

Vooral het aantal kinderen zonder eigen woning (401) is onthutsend. 82 van hen sliepen in een garage, tent of kampement. 7 kinderen jonger dan 18 jaar brachten de nacht zelfs helemaal onder de blote hemel door. 

Schepen Coddens vermoedt wel dat een aanzienlijk aantal van de in oktober 2020 getelde dakloze kinderen toen nog verbleef in de kampementen in de Wondelgemse Meersen en de Aziëstraat. “Ondertussen hebben die kinderen, die vaak tot de Roma behoren, met hun ouders een onderkomen gevonden in prefabcontainers op de Lübecksite, waar zij drie jaar lang zullen begeleid worden naar meer standvastigheid en een legaal verblijf.”

Sofasurfers

Opvallend is ook het grote aantal zogenaamde sofasurfers. 121, ongeveer een derde van de getelde dakloze minderjarigen, trekt van het ene naar het andere tijdelijke onderdak bij vriend, familielid of kennis.

Schepen van Wonen Tine Heyse (Groen) is verder ook geschrokken van het grote aantal Gentse daklozen (142) die in een psychiatrische instelling of gevangenis moeten blijven zitten, “enkel omdat ze geen woonst hebben om naartoe te gaan.

Hulp van het OCMW

Oudere Gentenaars die al tientallen jaren een woning huren, maar plots op straat komen te staan en noodgedwongen aankloppen bij het OCMW. De jongste drie jaar ziet de Stad Gent steeds meer zulke gevallen. “Verwittig tijdig het OCMW om zo’n situaties te vermijden.”

“Gemiddeld één keer per maand krijgen we in Gent met zo’n situatie te maken”, zegt schepen van Sociale Zaken Rudy Coddens (SP.A). “Het gaat om oudere mensen die al jarenlang iets huren.” Hun huurwoning wordt plots verkocht, of de eigenaar wil er zelf in gaan wonen. Dat is legaal, maar voor de huurders niet minder problematisch. 

“Wat opvalt: ze hebben vaak maar een klein netwerk om op terug te vallen”, zegt Coddens. Ze proberen hun problemen eerst nog zelf op te lossen. Pas wanneer dat uiteindelijk niet lukt en ze op straat komen te staan, verwittigen ze het OCMW. “Dat is iets wat we willen vermijden”, zegt Coddens. “Daarom stel ik voor om bij een bemiddeling bij de vrederechter de reflex te hebben om het OCMW te verwittigen.” 

Als mensen dan toch op straat belanden, heeft het OCMW de nodige hulp voorhanden. “We hebben twee crisisflats en ook kortverblijf in woon-zorgcentra is mogelijk”, zegt Coddens. “Vanuit het OCMW helpen we gepast verblijf te zoeken op de huurmarkt of via assistentiewoningen. Wie het niet breed heeft, kan rekenen op een huurpremie. Zo garanderen we die mensen hun leefgeld.”

dirk

Geef een reactie