Alles is anders, voor even toch

Irena en Karl kwamen zeven jaar geleden uit ­Slovakije naar België, met hun dertien kinderen: Vanessa, Victor, Jarco, Adriaan, Monica, Adriana, Alfred, Karel, Simona, Stefania, Roland, Daniel en Denissa. Na een jarenlange calvarietocht van kraakpand naar kraakpand werden de kinderen in diverse instellingen geplaatst. Maar afgelopen woensdag was alles anders. Toen hoorden ze er even bij.

Henri Hemelsoet van de Gentse vzw De Tinten, die zich bekommert om mensen zonder papieren, kent deze familie al jaren. Hij laat de vier jongste kinderen in de verschillende instellingen ophalen met een bestelwagen. Ze zijn blij elkaar terug te zien. Vanessa (8) en Adriaan (6) vieren hun eerste communie. Ze zijn volledig uitgedost. De zusters zijn met hen naar de C&A gegaan. Als ze de kerk binnenstappen, staan Karl en Irena te glunderen van trots, maar tegelijk voelen ze zich onwennig tussen de andere families.

Na de viering krijgen ze op het parkeerterrein ­cadeautjes en onderweg wordt bij De Tinten taart en frisdrank opgehaald om het feest thuis voort te zetten. Als we daar aankomen, begrijp ik waarom iedereen weer stil werd in de bestelwagen.